INFORMATOR

WIADOMOŚCI

  








       

TURYSTYKA

 » noclegi | dodaj »

 » pola namiotowe | dodaj »

 » gastronomia | dodaj »

 » wypożyczalnie rowerów

 » parkingi

 » muzea

 » jaskinie

 » zamki i grodziska

 » wille i domy

 » młyny i polany

 » rzeki i źródła

 » wzgórza i skały

 » doliny i wąwozy

 » kościoły i kaplice

 » tablice pamiątkowe

 » legendy z Ojcowa

 » usługi przewodnickie

     

JAK DOJECHAĆ

 » rowerem

 » PKS-em

 » BUS-em

  

INNE

 » mapa Ojcowa

 » mapa Ojcowskiego PN

 » mapa lotnicza OPN i okolicy

 » ważne telefony

 » poczta

       

GALERIA ZDJĘĆ

 » zdjęcia + dodaj swoje!

 

WYPRAWY

 » wyprawy

   

       

 .: NOWA WYSTAWA STAŁA NA ZAMKU W PIESKOWEJ SKALE

      

      

    

 

 

  

 

     

Leon Piniński - mecenas wawelski

 
Prezentowana w zamku w Pieskowej Skale galeria malarstwa angielskiego to tylko niewielka część wszystkich darów, które Leon Piniński przekazał w darze dla Zamku Królewskiego na Wawelu.
Leon Piniński to dla Wawelu postać szczególnie zasłużona. Mecenas sztuki, znawca i kolekcjoner powołał do życia w roku 1935 “Fundację Wawelską im. Leona hr. Pinińskiego”, obejmującą 332 zabytki. Przyozdobienie Zamku Królewskiego na Wawelu w Krakowie – tej znakomitej pamiątki historycznej Narodu [...] podźwignięcie z upadku, w jaki wtrąciły ją rządy zaborcze i podniesienie do świetności, było jednym z celów życiowych Dr. Leona Pinińskiego – napisano w akcie Fundacji.

 
W kolekcji znalazły się obrazy mistrzów włoskich, niemieckich, flamandzkich i holenderskich doby renesansu i wczesnego baroku. Uzupełnieniem tego zbioru były rzeźby i meble. Piniński przekazał też muzeum kilkadziesiąt obrazów szkoły angielskiej z wieku XVIII-XIX oraz obrazy artystów polskich z XIX i początku XX stulecia. Dzieła te stanowią – obok darów ofiarowanych przez Jerzego Mycielskiego i Karolinę Lanckorońską – podstawę wawelskiej kolekcji malarstwa.
Stworzenie przez Pinińskiego fundacji było niejako zwieńczeniem jego wieloletnich działań prowadzonych na rzecz Wawelu. Jako referent Komisji Budżetowej Sejmu Krajowego negocjował kwestie związane z ewakuacją wojska austriackiego z Wawelu, w latach 1905-35 był członkiem i doradcą Komitetów Wawelskich czuwających nad pracami związanymi z odbudową Zamku Królewskiego, a w roku 1905 przedstawił projekt restauracji Wawelu, w którym próbował pogodzić dwie funkcje tego miejsca –­ rezydencji głowy państwa z muzeum sztuki i pamiątek narodowych.

 
Piniński miał świadomość, że zamek odzyskany z rąk wojsk zaborczych wymaga nie tylko prac konserwatorskich o charakterze architektonicznym, ale także wyposażenia poszczególnych komnat. Z tej postawy wynikał opublikowany manifest, w którym zwrócił się do Polaków, o przekazywanie do zamku – w formie darów lub depozytów – dzieł sztuki i pamiątek narodowych.

 
Cztery lata później sam zadeklarował, że przekaże na zamek zbiory z własnej kolekcji. Wkrótce część jego galerii trafiła do Krakowa – niektóre dzieła umieszczono w jednej z sal wawelskiego zamku, inne czasowo zdeponowano w Muzeum Narodowym w Sukiennicach.
W latach 1909-12 Piniński kontynuował swoje dzieło i zaprojektował urządzenie własnymi zbiorami siedmiu sal zamkowych.
 
W opracowaniach dotyczących życia Leona Pinińskiego podkreśla się jego gruntowne wykształcenie oraz wszechstronne zainteresowania, przywołujące na myśl ludzi renesansu i humanizmu. Jako prawnik uważany był za znakomitego romanistę. Zainteresowania sztuką potwierdzają jego prace poświęcone twórczości Rafaela, Artura Grottgera, Jacka Malczewskiego, pozycje dotyczące malarstwa hiszpańskiego, portretu angielskiego czy grafiki. Interesował się również literaturą (napisał m.in. dwutomową monografię poświęconą Szekspirowi) i filozofią. Był autorem prac o Ryszardzie Wagnerze. Był też znaczącym działaczem politycznym i społecznym.


Leon Piniński

- urodził się 8 marca 1857 we Lwowie. Studia prawnicze ukończył we Lwowie, uzyskując w roku 1880 tytuł doktora. Edukację uzupełniał w Lipsku, Berlinie i Wiedniu. W roku 1891 został profesorem prawa rzymskiego na Uniwersytecie Lwowskim. Był członkiem Akademii Umiejętności; z czasem zajęły go sprawy polityczne i gospodarcze. Był konserwatywnym politykiem galicyjskim, członkiem ziemiańskiego ugrupowania Podolaków. W latach 1889-98 sprawował funkcję posła do Rady Państwa w Wiedniu, zaś w latach 1894-98 zasiadał w Sejmie Krajowym we Lwowie. W roku 1898 został namiestnikiem Galicji. Odwołany z tej funkcji w roku 1903, został dożywotnim członkiem austriackiej Izby Panów. Po zakończeniu I wojny światowej podjął na nowo pracę naukową, studia nad sztuką i muzyką oraz kolekcjonerstwo. Swoje bogate zbiory ofiarował Zamkowi Królewskiemu na Wawelu. Zmarł 4 grudnia 1938 r. we Lwowie, został tam pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.


Galeria malarstwa angielskiego

Nowa wystawa stała w zamku w Pieskowej Skale
 
Zamek Królewski na Wawelu posiada w swych zbiorach jedną z dwóch liczących się w Polsce kolekcji malarstwa angielskiego. Od 31 maja br. na stałej wystawie w zamku w Pieskowej Skale będzie można oglądać kilkadziesiąt obrazów ofiarowanych wawelskiemu muzeum w roku 1931 przez Leona Pinińskiego.
 
Szczególne zainteresowanie Anglią, jej ustrojem politycznym i kulturą rozwijało się w Europie od drugiej połowy wieku XVIII do połowy XIX stulecia. Moda „na Anglię” nie ominęła także Polski. Podróżowano do Anglii, fascynowano się brytyjskim modelem parlamentaryzmu, czytano Laurence’a Sterne'a, Horacego Walpole’a, Waltera Scotta, Georga Byrona, popularnością cieszyły się „Pieśni Osjana”, prenumerowano angielskie wydawnictwa, w tym „The Illustrated London News”, budowano malownicze rezydencje w stylu angielskiego neogotyku, urządzano angielskie założenia parkowe, ubierano się w stroje „angielskiego kroju”.
 
Ogarniająca tak wiele aspektów życia „anglomania” nie znalazła jednak szerszego odbicia w polskim kolekcjonerstwie artystycznym. Pierwszy większy zbiór brytyjskiego malarstwa w Polsce powstał dopiero na początku wieku XX we Lwowie. Jej twórcą był Leon Piniński, jeden z wielkich darczyńców Zamku Królewskiego na Wawelu. W obejmującej 332 dzieła fundacji wawelskiej jego imienia znalazły się 32 obrazy olejne malarzy angielskich, głównie z XVIII i XIX wieku oraz kilka angielskich grafik. Dwa dzieła – Krajobraz z wiatrakami, przypisany Johnowi Crome'owi oraz Krajobraz, uznawany za XIX-wieczną kopię według Johna Constable’a, zaginęły w czasie II wojny światowej.
 
Większość obrazów angielskiej kolekcji jest niesygnowana. Jedynie dwa pejzaże George’a Morlanda zostały opatrzone sygnaturą tego malarza. Inne atrybucje są hipotetyczne. Portret mężczyzny jest jednak niekwestionowanym dziełem Philipe’a Merciera, zaś Portret kobiety – George’a Romneya.
 
George Morland (1763-1804) był pod koniec XVIII wieku najpopularniejszym w Anglii malarzem pejzaży
i wiejskich scen rodzajowych. Inspirował się modnym wówczas malarstwem XVII-wiecznych mistrzów flamandzkich i holenderskich, a zwłaszcza obrazami Adriana Brouwera i Davida Teniersa młodszego. Szczególnym powodzeniem cieszyły się prace Morlanda z przedstawieniami zwierząt: koni, osłów i psów. Wraz z George'em Stubbsem uchodzi on za prekursora tego tak popularnego do dziś w Anglii malarstwa rodzajowego. Wawelskie obrazy są reprezentatywne dla dwóch głównych nurtów jego twórczości. Kameralny pejzaż, widoczny spomiędzy gałęzi malowniczego drzewa, ożywia sztafaż ­– postacie odpoczywających wędrowców oraz zwierzęta. Drugi obraz to kompozycja animalistyczna: trzy psy zostały przedstawione w zróżnicowanych pozach.
 
Luźny, domowy strój, zawój na głowie, ręka spoczywająca na książce – wszystko to wskazuje, że mamy do czynienia z portretem artysty, uczonego bądź pisarza. Obraz, o którym mowa, uchodził wcześniej za autoportret Williama Hogartha. Autorstwo Philipa Merciera (1689–1760) wysunęła przed laty Jadwiga Żebracka-Krupińska, dostrzegając jednocześnie wyraźne wpływy francuskiego portretu z wieku XVIII oraz reminiscencje stylu Hogartha. W monografii Merciera obraz został opublikowany jako niebudzące wątpliwości dzieło tego malarza.
 
Portret kobiety początkowo uchodził za kopię obrazu Thomasa Lawrence’a, jednak po porównaniu go z obrazami Johna Hoppnera przypisano go George'owi Romneyowi na podstawie podobieństwa z portretem pani Drummond Smith. George Romney (1734-1802) to uznany angielski portrecista końca wieku XVIII, z powodzeniem konkurujący z Gainsborough i Reynoldsem. Podziwiany był za techniczną biegłość, umiejętność scharakteryzowania modela za pomocą kilku szybkich pociągnięć pędzla. Portretował najczęściej kobiety w modnych, barwnych strojach. Obraz z kolekcji Pinińskiego zawiera wszystkie charakterystyczne dla stylu artysty elementy.
 
Cenny zespół obrazów, składający się na nową wystawę, po raz pierwszy zaprezentowano publiczności w roku 1969. W zamku w Pieskowej Skale urządzono wówczas stałą ekspozycję sztuki angielskiej. Po kilkunastu latach obrazy powróciły do Krakowa. W roku 1993 roku zdecydowano o zorganizowaniu czasowej wystawy
w muzeum na Wawelu. Obok obrazów z kolekcji Pinińskiego pokazano wówczas także 2 inne płótna mistrzów angielskich ze zbiorów wawelskich (replikę podwójnego portretu Williama Dobsona i obraz Alfreda Gomersala Vickersa).
 
Otwarta w Pieskowej Skale wystawa jest trzecią z kolei prezentacją kolekcji. Galerię w Pieskowej Skale tworzy 31 obrazów; kolekcję Pinińskiego wzbogacono o Portret dwóch mężczyzn Williama Dobsona z galerii Miączyńskich-Dzieduszyckich. Obrazy wyeksponowano w taki sposób, by przywołać klimat angielskich galerii pałacowych. W trzech salach, wyposażonych również w angielskie meble z XVIII i XIX wieku, zastosowano szczególny system oświetlenia. Ważną rolę odgrywa też kolorystyka ścian inspirowana angielskimi wnętrzami
z końca XVIII i XIX wieku. Galeria w Pieskowej Skale nawiązuje świadomie do tradycji angielskich wnętrz pałacowych, jest więc ekspozycją „z myszką”.
 
Kuratorem i autorem scenariusza wystawy w Pieskowej Skale jest Olgierd Mikołajski; Współpraca i konsultacje: Jerzy T. Petrus, Jacek Foltyn, Stanisława Lenczowska, Ewa Mikołajska, Joanna Winiewicz-Wolska. Aranżację plastyczną przygotowała Małgorzata Szubert-Radnicka. Konserwację obrazów przeprowadziły: Joanna Bella, Angelika Bogdanowicz, Oliwia Buchwald-Zięcina, Beata Nowak, Ewa Wiłkojć, konserwację mebli: Piotr Ochelski, Jan Oliwa, Katarzyna Wild, Włodzimierz Zimowski, a konserwację ram: Maciej Baran i Marta Buczkowska.
 
Wystawa czynna:

Od maja do września:
 - dni powszednie (poza poniedziałkiem i piątkiem) – wejścia co godzinę, 9.00 – 16.00
 - soboty, niedziele, święta – wejścia co godzinę, 10.00 – 17.00
 
więcej informacji na stronie www.pieskowaskala.eu
Bilety:

- normalny, 8 zł;

- ulgowy, 5 zł;

- rodzinny 24 zł
 
Sponsor: Pekao S.A., PZU S.A., FTT-Wolbrom
Patronat medialny: TVP3 Kraków, Radio Kraków, Dziennik Polski
     

Artykuł dodano dnia: 31.05.2008;

źródło: Zamek Królewski na Wawelu

Nie czekaj! Wypowiedz się na naszym Forum »

 

PRZEWODNIK

   

   

WIADOMOŚCI  

    

   

 » Neandertalczycy wrócili!

Na turystów odwiedzających Jaskinię Ciemną czeka nowa ekspozycja i jej szczególna atrakcja przedstawiająca jej dawnych mieszkańców "Rodzinę Neandertalczyków"... »  

dat. 21.06.2004r.

OKOLICE OJCOWA

       

 » Dolinki Podkrakowskie

 » Jerzmanowice

 » Skała

 » Sułoszowa

 » Wielka Wieś

     

   POGODA W OJCOWIE 

  

 » Onet.pl

 » IMGW

 » WP.pl

 » Interia.pl

 » Gazeta.pl

    

FOTO GALERIA

      

       

OJCOW.PL

   

 » Cennik 

 » Kontakt

 » Linki

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


    

    

Link Exchange:  Noclegi Kraków | Noclegi | Zakopane noclegi | Wycieczki, noclegi | Sylwester | Baza noclegowa | Pieskowa Skała |

| Jaskinia Ciemna | Parki Narodowe Polski | Wczasydodaj linka...

  

   

Copyright © by EcoTravel 2004-2008 | zastrzeżenia prawne | patronat medialny